დაშრევება — ფენების ერთმანეთისგან დაშორება — ბევრი ფენოვანი მასალის ცნობილი დეფექტია. მომხმარებლები, რომლებსაც ეს ფანერაზე ან იაფ კომპოზიტურ ფილებზე უნახავთ, სამართლიანად კითხულობენ, ხომ არ შეუძლია იგივე HPL-საც.

როგორ არის HPL შეკრული

HPL ერთმანეთზე დაწებებული ფურცლების დასტა არ არის. ცელულოზის თითოეული ფენა ფისითაა გაჟღენთილი, მაღალი წნევითა და ტემპერატურით კი ფისი იღვრება, ბოჭკოებში აღწევს და მყარდება. შედეგი ზედაპირიდან ზედაპირამდე ერთი უწყვეტი, ჯვარედინად შეკრული მასაა, რომელშიც თავდაპირველი ფენები აღარ არის ცალკე.

როდის შეიძლება მოხდეს დაშრევება

  • არასაკმარისი წნევა ან ტემპერატურა დაწნეხვისას — ფისი ბოლომდე არ იღვრება და არ მყარდება
  • ცუდი გაჟღენთვა — მშრალი უბნები გულის შიგნით
  • ექსტერიერისთვის არასწორი ფისის სისტემა
  • უხეში ექსპლუატაცია — მაგალითად, დაბალი ხარისხის ფილების ჭრილ კიდეებზე ხანგრძლივად მდგარი წყალი

ეს წარმოების ხარისხის საკითხებია და არა HPL-ის, როგორც ასეთის, თვისებები.

როგორ ამოწმებენ ხარისხს

EN 438 მოიცავს გამოცდებს, რომლებიც მასალას სტრესს უქმნის — მდუღარე წყლისადმი მედეგობა, კლიმატური ციკლები, ზომების სტაბილურობა — და სუსტ შეკვრას გამოავლენდა. პანელი, რომელიც მათ ექსტერიერის კლასად გადის, ფასადზე ჩვეულებრივი გამოყენებისას არ უნდა დაშრევდეს.

რას მივაქციოთ ყურადღება ნიმუშებში

  • სიცარიელეები ან ბუშტები ჭრილ კიდეზე
  • ფენები, რომლებიც კიდესთან დანით შორდება
  • გულის არათანაბარი ფერი სისქის გასწვრივ

რატომ არის ეს მნიშვნელოვანი. დაშრევებული პანელის შეკეთება შეუძლებელია — მხოლოდ შეცვლა. სწორად დაწნეხილი ექსტერიერის კლასის არჩევა ამ პრობლემას საერთოდ აცილებს.

მოგვთხოვეთ ჭრილი ნიმუში: სუფთა, მყარი კიდე კარგად დამზადებული გულის უმარტივესი მტკიცებულებაა.